|
โดย ศาสนาจารย์ ธงชัย ประดับธนานุรัตน์
คนเราจะสุขสมในความรักได้ ก็ต่อเมื่อศัตรูของความรักถูกกำจัดออกไป!
อะไรคือความรัก คำตอบก็คือ “ความเห็นแก่ตัว”? ความรักและความเห็นแก่ตัวจะไปด้วยกันไม่ได้เลย เพราะความรักหมายถึง การไม่เห็นแก่ตัว แต่เห็นแก่ผู้อื่น ซึ่งเป็นบุคคลที่เรารัก ดังที่เดอเลน ไฮเทาเวอร์ นิพันธ์ไว้ว่า
“ความรักคือสิ่งที่เหลืออยู่ในความสัมพันธ์ หลังจากความเห็นแก่ตัวได้ถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว”
แท้จริงแล้ว เป็นพระประสงค์ของพระเป็นเจ้าที่จะให้เรารักทุกคนในโลกนี้ เพราะนี่คือกุญแจสู่ความสุขสันต์บนพิภพโลก ดังที่ ศิวกานต์ ปทุมสูติ ได้รจนาไว้ว่า
“หากคนเรารู้จักผู้อื่น พร้อมหยิบยื่นไมตรีบริสุทธิ์
โลกคงจะสดใจไม่โทรมทรุด เจริญรุดด้วยรักที่ถัดทอ”
และขอให้เชื่อเถิดว่า ความสุข ที่เกิดจากการ “ให้ความรักนั้นมีมากกว่าความสุขจากการ “รับความรัก” เสียอีก
ดังบทกวีที่ว่า....
“รักที่มีแต่ให้โดยไม่ขอ รักจะก่อประโยชน์อันยิ่งใหญ่
ยิ่งให้เขา เรายิ่งจะสบายใจ ใครไม่เคยให้ใคร ลองให้ดู”
ซึ่งเคล็ดลับอันนี้ ได้รับการเปิดเผยและส่งทอดต่อมาโดยองค์พระเยซูคริสต์เอกบุรุษของโลก ซึ่งตรัสสอนไว้ว่า.....
“การให้เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ...”
ดังนั้น หากว่าเรามีน้ำใจในการเจือจานความรักต่อกันอย่างกว้างขวาง โดยไม่เรียกร้องความสนใจจากผู้อื่น ลองคิดดูสิว่า โลกของเราจะนำอยู่มากขึ้นสักเท่าใด?
ความรักจึงเป็นพรวิเศษที่เราพึงมอบให้แก่กัน..................
ดังคำกลอนของ สมบูรณ์ พาจารพิศ ที่ว่า
“ความรักเป็นไมตรีที่ประเสริฐ ความรักเป็นสิ่งเพริดงามเลิศหรู
ความรักเป็นสิ่งประเทืองให้เฟื่องฟู ความรักเป็นมิตรผู้ชูกำลัง”
............
February 5, 2010
|
