|
โดย ศาสนาจารย์ ดร.วิชาญ ฤทธิ์นิมิต
ต้องมีกฎระเบียบและวินัยให้กับเด็ก
นักจิตวิทยาเด็กรุ่นก่อนๆ มักจะแนะนำพ่อแม่ให้มอบเสรีภาพในการแสดง ออกแก่ลูกเล็กๆอย่างเต็มที่ พ่อแม่ควรจะปล่อยให้ลูกแสดงออกทุกอย่างด้วยตนเอง ไม่ควรที่จะห้ามปรามเขา เพื่อเด็กจะเจริญเติบโตขึ้น มีความคิดริเริ่มที่ดี และเป็นตัวของตัวเอง
แต่ปรากฎว่า เด็กที่โตเป็นผู้ใหญ่จากทฤษฎีนี้กลายเป็นผู้ที่มีปัญหาและไม่มีความรับผิดชอบต่อชีวิตทั้งของตนเอง ของครอบครัว และสังคม แม้แต่ ดร. สปาร์ค หมอเด็กชื่อดังยังสารภาพว่าทฤษฎีที่ท่านได้แนะนำมาหลายสิบปีนี้ผิดเสียแล้ว
ท่านยอมรับว่าเด็กต้องการระเบียบวินัยจากพ่อแม่ เด็กที่อยู่ใต้กฎระเบียบและวินัยจะมีความมั่นคงในการดำเนินชีวิต ในการตัดสินใจ ในการรับผิดชอบต่อการตัดสินใจของตนเอง
ดังนั้นพ่อแม่ที่รักลูกจะต้องสร้างวินัยและมีกฎระเบียบให้แก่ลูกอย่างสม่ำเสมอ เสมอต้นเสมอปลายและใช้ด้วยความรักอย่างแท้จริง เพื่อเด็กจะเจริญเติบโตขึ้นอย่างมีระเบียบวินัย และชีวิตของเขาจะเกิดความสมดุลย์ และมั่นคง
ต้องมีเวลาให้กับเด็ก
พ่อแม่มากมายที่ตำหนิและต่อว่าลูกๆ “ดูซิ พ่อแม่รักลูกแค่ไหน? อุตส่าห์ทำงานหนักแบกตั้ง 2-3 จ๊อบ (Jobs) เพื่อหาเงินมาซื้อทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกต้องการ มีบ้านใหญ่ให้อยู่สบาย อาหารการกินอุดมสมบูรณ์ เครื่องเรียนเครื่องเล่นก็มีพร้อมทุกชนิดที่ลูกต้องการ แค่นี้ยังไม่พออีกหรือ แต่ทำไมลูกถึงได้ประพฤติตัวเหลวไหลอย่างนี้ ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง เสียใจมาก”
เด็กคงไม่ทราบว่าจะตอบอย่างไร? และเด็กเองก็คงจะไม่รู้ว่า อะไรผิดปกติและทำให้เขาประพฤติตัวไม่เหมาะไม่ควร ทำให้พ่อแม่ต้องผิดหวังในตัวของเขา
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะพ่อแม่ไม่มีเวลาให้ลูกเลย ลูกๆของเราต้องการความรักที่มีการแสดงออก เป็นความรักที่สร้างความผูกพันและนำมาซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างกัน สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเองไม่ได้ ถ้าพ่อแม่ไม่ให้เวลาที่จะสร้างขึ้นมา
การให้เวลาแก่ลูกเท่านั้น ที่จะช่วยให้พ่อแม่และลูกๆ สัมพันธ์กันและเข้าถึงชีวิตของกันและกันอย่างแท้จริง
พ่อแม่ควรจะมีเวลาคุยเล่นกับลูก ฟังปัญหาของลูกๆเวลาช่วยลูกทำการบ้าน ช่วยลูกหาของเล่นที่หาย เวลาช่วยลูกเช็ดน้ำตาเมื่อลูกถูกเพื่อนรังแก เวลาปลอบโยนลูกเมื่อเขาท้อใจ เสียใจ น้อยใจและทุกข์ใจในชีวิตประจำวันของเขา เวลาที่จะพาลูกออกไปเล่นกีฬา ไปปิ๊กนิค ไปเยี่ยมญาติพี่น้อง ไปช้อปปิ้งซื้อสิ่งของจำเป็นสำหรับลูก
(อ่านต่อสัปดาห์หน้า)
July 30, 2010
|
